Zaterdag 14 Januari reden we met 3 auto's richting sporthal de Hullen in Roden. Niet iedereen had een goed gevoel over de wedstrijd. Twee keer eerder speelden we tegen Roden, en twee keer eerder werden we ingemaakt. Toch wilden we er voor gaan, ook omdat Gerard beloofde op soesjes te trakteren als we zouden winnen.
De eerste periode begon veelbelovend. Hun verdediging was niet zo strak, en wij hadden ruimte om onze aanval te spelen. Maar door redelijk veel turnovers van onze kant, wat de hele wedstrijd een probleem was, speelden zij de fast-breaks netjes uit, waardoor de stand na periode één 19-7 voor Roden was.
In de tweede periode ging het minder goed. We lieten hun het tempo van de wedstrijd bepalen in plaats van ons eigen tempo te spelen, en het uitboksen ging dramatisch slecht de eerste helft. De stand voor rust was 30-13.
Na rust wilden we niet weer in hun tempo meegaan en onze eigen aanval rustig spelen. Passes kwamen niet altijd goed aan, maar het ging als beter. Het belangrijkste is, have gewoon fun, aldus Kim. Stand na derde periode: 41-17.
In de vierde periode leken we ineens tot leven te komen. Misschien had nu pas iedereen de slaap uit, maar de aanval liep een stuk beter. De bal werd goed rond gespeeld, uitboksen ging goed en de defence stond veel beter (mede dankzij een aantal schitterende blocks van Melle). We wisten dat we de wedstrijd zouden verliezen, maar niet onze eer. Na een run van 15 punten in 5 minuten, hebben we de wedstrijd uitgespeeld met een verdienstelijke eindstand van 54-36. Een goed resultaat, als je bedenkt dat de vorige uitwedstrijd bij Roden een verschil van zeker 60 punten opleverde.
Sporthal De Hege Fiif
